Αντιμετώπιση έρπη στα χείλια και στο πρόσωπο με φυσικά μέσα

Επιχήλιος έρπης: μια... ''ενδιαφέρουσα'' εμπειρία... Όσοι την έχουν ζήσει μαθαίνουν ότι είναι μια εμπειρία που μάλλον θα ''έχουν τη χαρά'' να ζήσουν ξανά και ξανά, καθώς ο ιός βρίσκεται σε λανθάνουσα κατάσταση στον οργανισμό και κάτω από ορισμένες συνθήκες ''ξυπνάει'' και εκδηλώνεται. Ο λαός τον αποκαλεί ''ξεθύμασμα'' γιατί έχει παρατηρήσει ότι συχνά συμβαίνει μετά από μια ίωση ή ένα κρυολόγημα ή μετά από πυρετό. Ουσιαστικά όταν το ανοσοποιητικό μας σύστημα δεν είναι και στα καλύτερά του... Μερικές φορές ο ιός προειοδοποιεί για την εκδήλωσή του με έντονη ξηροδερμία στα χείλια, ή μια κοκκινίλα στο σημείο που πρόκειται να εμφανιστεί. Άλλες φορές πάλι απροειδοποίητα βρίσκεται σε πλήρη εκδήλωση. Η συνηθισμένη συμβατική αντιμετώπιση είναι αντιβιοτική κρέμα μέχρι να εξαφανιστεί πλήρως το σημάδι του έρπη. Μια τέτοια περίπτωση ζήσαμε πρόσφατα στην οικογένεια. Η μεγάλη μου κόρη, 10 χρονών, σηκώθηκε ένα πρωί με σημάδια στο χείλος και στο σαγόνι που αμέσως μου ξύπνησαν μνήμες… Η ίδια πρώτη φορά εκδήλωσε κάτι τέτοιο. Εγώ όμως έχω μεγάλη προσωπική πείρα επί του θέματος. Αρχικά ανησύχησα, γιατί σε μένα ποτέ δεν είχε εκδηλωθεί στο δέρμα του προσώπου. Μπορεί να μου είχε τύχει να έχω και 5 εστίες ταυτόχρονα, αλλά μόνο πάνω στα χείλια. Για κάποιο λόγο το να βγαίνει και στο δέρμα με φοβίζει, ίσως γιατί μοιάζει να μην ξέρεις πόσο θα επεκταθεί… Στην Ολυμπία τα σημάδια ήταν ήδη αρκετά μεγάλα [σε μέγεθος ενήλικου νυχιού αντίχειρα], ήταν 3 [1 στο χείλος και 2 στο σαγόνι], ήταν έντονα κόκκινα και είχαν αρχίσει να έχουν μικρές φυσαλίδες με κίτρινο υγρό. Η Ολυμπία σοκαρίστηκε τόσο από την εμφάνισή της που αρνήθηκε να πάει σχολείο. Δεν δέχτηκε ούτε να βάλει χάνσαπλαστ από πάνω, κάτι που της πρότεινα για να μη φαίνεται. Επίσης μου είπε ότι πονούσε και είχε φαγούρα. Έπρεπε να δράσω γρήγορα. Της έβαλα αμέσως κρέμα με αλόη και πρόπολη τοπικά. Της έβαλα ενυδατικό χειλιών με αλόη στα υπόλοιπα τμήματα των χειλιών που δεν είχαν προσβληθεί, αλλά ήταν πολύ ξηρά. Της ζήτησα να πάρει πρόπολη ταμπλέτες από το στόμα [επειδή είναι μεγάλη για να την καταπιεί ολόκληρη ένα παιδί, η Ολυμπία έχει μάθει και την κόβει μόνη της σε μικρότερα κομματάκια και τα καταπίνει κανονικά με νερό. Για ένα ακόμη πιο μικρό παιδί ή για κατοικίδια ίσως χρειαστεί να την κάνουμε σκόνη, πατώντας την με ένα κουτάλι και να την αναμίξουμε με λίγο νερό – μπορεί να δοθεί π.χ. με σύριγγα ενώ άλλες μαμάδες την βάζουν στο φαγητό ή σε μια κρέμα των μωρών – αν και δεν έχει καλή γεύση, η εμπειρία δείχνει ότι τα παιδιά τη συνηθίζουν μετά από μερικές φορές]. Επίσης της ζήτησα να πάρει μερικές παιδικές πολυβιταμίνες, βιταμίνη C και βασιλικό πολτό, όσα θέλει στη διάρκεια της μέρας [απ’ ότι είδα, πήρε 1-2 δισκία από το καθένα - αυτό είναι εύκολο γιατί είναι όλα σε μορφή καραμέλας με νόστιμη γεύση...]. Της έδειξα πώς να ξύνει την περιοχή γύρω από τα σημάδια με μια χαρτοπετσέτα για να ανακουφίζεται από τη φαγούρα. Της επεσήμανα να πλένει τα χέρια της αμέσως μετά από τη χρήση της κρέμας, να πετάει τη χαρτοπετσέτα που έχει χρησιμοποιήσει και να μην αγγίζει άλλα σημεία στο σώμα της για να μη μεταδώσει άθελά της τον ιό. Την επόμενη μέρα τα σημάδια ήταν εμφανώς καλύτερα και σαφώς η μόλυνση δεν είχε εξαπλωθεί. Ο πόνος και η φαγούρα είχαν ελαττωθεί κατά πολύ. Δέχτηκε να πάει σχολείο. Της υπενθύμισα να συνεχίσει ό,τι έκανε και την πρώτη μέρα. Λίγες μέρες μετά, τα σημάδια έχουν μικρύνει και έχουν το τελικό τους κακάδι. Απ’ ότι φαίνεται τα καταφέραμε μια χαρά!